خط شكسته آخرين دستاورد هنرمندان خوشنويس ايران و به عبارتي ايراني ترين خط در ميان خطوط اسلامي با چهره اي رمز آلود و طناز با منشي رها و قابليت هايي مكنون مي باشد.
اين خط از نيمه دوم قرن دهم هجري قمري آهسته پا به عرصه ي وجود گذاشت و به تقريب يك قرن بعد به دست مرتضي قليخان شاملو و سيد محمد شفيع حسيني هراتي معروف به شفيعا به قانون در آمد. خط شكسته با خيال انگيزي شگفت به زودي اقبال خاص و عام را جلب نمود و در نامه نگاري، فرمان نويسي و ... مورد استفاده قرار گرفت به گونه اي كه گاه در بيان عامه «خط ترسل» خوانده مي شد. در سده بعد (در نيمه دوم قرن دوازدهم هجري قمري) به دست تواناي نابغه هنر درويش عبدالمجيد طالقاني (1150- 1185 هـ.ق) به اوج رسيد و پس از آن شاگردان وي محمد جعفر دلودوز- ميرزا كوچك اصفهاني- محمدرضا كر و ... راه وي را ادامه دادند و در دوره قاجار خوشنويسان بزرگي چون ميرزا غلامرضا اصفهاني (1246- 1304 هـ.ق) و آقا سيدعلي اكبر گلستانه (1274- 1319 هـ.ق) بر جمال خط شكسته افزودند. ظرفيتهاي بي شمار، قابليت تركيب پذيري گسترده، طراحي اعجاب آور حروف تاكنون هر روز بر شمار علاقمندان اين مولود زيباي فرهنگ و ذهن ايراني در ايران و خارج از مرزهاي جغرافيايي افزوده است.
 
زندگينامه
مجتبي ملك زاده در سال 1339 در كرمان متولد شد. او بيش از نيمي از عمر خود را به طور جدي و با تلاش چشمگير در عرصه خط سپري نموده و در سال 1379 موفق به اخذ درجه استادي از انجمن خوشنويسان ايران شد.
از نمونه هاي عالي خط ايشان مي توان به صفحاتي از قرآن مجيد، اشعار منسوب به حضرت علي (ع) تركيب بند محتشم كاشاني و قطعات متنوع و خوش اسلوب در دانگ هاي كتابت تا سرفصلي و مشقي با تركيب بندي هاي روان اشاره نمود.
استاد ملك زاده طي سال ها از آثار درويش عبدالمجيد، علي اكبر گلستانه و ميرزا غلامرضا اصفهاني پيروي نموده و در آثار زيباي او گرايش خوش آهنگي در تأليف بهترين گزينه هاي آثار استادان برجسته اين خط مشاهده مي شود.