ان الله جميل و يحب الجمال به گواه مستندات تاريخي بخش بزرگي از هنر به ميراث رسيده ما آدميان آفرينش هايي است که از سر عشق و ارادت به ساحت دين و مذهب تقديم شده است. آدميان در آغازين نقش هايشان بر سنگ ديواره هاي غارها قدرت حاکم را بازنمايي و ثبت مي کرده اند. پس از آن نقوش بشري بازتاب عقايد آرزوها و آمال بشري شد که در اين ميان پرتو خرافات در تصوير و مجسم ساختن بتان نيز رخ مي نمايد. با گسترش معرفت بشري و هم نوايي با پيامبران توحيدي شرح احوال رهبران ديني و بيان آموزه هاي آنان دست مايه هنرمندان براي خلق و آفرينش آثار هنري شد. آنچه که در معابد کليساها و مساجد امروز نيز چشم هر بيننده اي را خيره مي سازد. واقعه عاشورا اما در مذهب تشيع از جايگاه ويژه اي برخوردار است. حسين بن علي فرزند رسول الله (ص) به دعوت مردماني ستمديده با جمعي از ياران براي برپايي عدالت و ياري ستمديدگان راهي کربلا مي شود و در آنجا با عهد شکني روبرو شده اجازه بازگشت به او نمي دهند. مگر به پذيرش حکومت حاکمي فاسد و نالايق و يا جان سپردن. اينجاست که حسين با برداشتن عهد خود از ياران اش جوانمردانه آنان را از تيغ مرگ مي رهاند. اما بيش از هفتاد تن از ياران نيز با عزمي راسخ و با ميل و اشتياق و نه برحسب وظيفه به ياريش مي شتابند تا او را در نبرد با ظلم و عهد شکني تنها نگذارند. آنان همه در عاشوراي سال شصت و يکم هجرت در راه عشق به نيکي و پاکي جان فدا مي کنند و از همين رو است که شيعيان زان پس با احساسات و بيان عواطف خويش در قالب شعر و نقش هنرها آفريده اند. مجموعه حاضر روايتگر عشق و احساس هنرمنداني است که در ايام سوگواري ابا عبدالله الحسين و يارانش در زمستان ۸۴ در فرهنگسراي بهمن احساس و عاطفه شان را با قلم بر بوم زمان جاودانه ساخته اند. شايسته است از همکاران لايق و کوشايمان محسن يونسي. شهرام بابايي و بهمن بهزاد پور که هر کدام سهم بسزايي در برپايي و صورت بندي اين رويداد هنري آييني داشتند سپاسگزاري نمايم. سيد محسن هاشمي مدير هنرهاي تجسمي و امور موزه ها